• Jamie Apers

In ‘His house’ schuilt de echte horror in de mens

Bijgewerkt op: 16 dec. 2021

Voor het horrorverhaal in His house is filmmaker Remi Weekes niet ver gaan zoeken. Het zijn de geesten van onze trauma’s die ons blijven achtervolgen. Ze schuilen in de muren die ons horen te beschermen, ze knagen onderhuids en breken ons tot op het bot.


Benedict Cumberbatch als Phil Burbank in 'The power of the dog' (©Kirsty Griffin/Netflix)
Rial, Nyagak en Bol op de vlucht.

In de eerste minuten van His house vaar je mee op golven van beelden die een plaats verdienen in het avondjournaal. Waar het nieuws stopt bij de redding van opeengestapelde vluchtelingen in een rubber bootje, pikt deze film het leven na overleven weer op. Nog nooit zag je trauma en horror zo overtuigend hand in hand gaan.


His house is niet het soort horror waarin een kind gespaard wordt. Oorlog is ook niet van dat soort horror.

Filmmaker en scenarist Remi Weekes vertelt het verhaal − bedacht door Felicity Evans en Toby Venables − over Bol en Rial die samen met hun ‘dochter’ Nyagak het oorlogsgebied in Zuid-Soedan weten te ontvluchten. Het lot van het meisje wordt onderweg naar Engeland bezegeld op de bodem van de oceaan. Dit is niet het soort horror waarin een kind gespaard wordt. Oorlog is ook niet van dat soort horror, helaas.


Eens aangekomen in Engeland ondergaat het koppel de asielprocedure. In afwachting van het proces krijgen ze van de Britse overheid een sociale huurwoning toegekend waarin ze een nieuw leven proberen op te bouwen. Het is moeilijk aanpassen, bovendien verbergt er zich iets duisters in het huis.