• Marc Bussens

Een nostalgische trip naar de ziel van Paolo Sorrentino

Bijgewerkt op: 11 dec. 2021

In The hand of God gaat Paolo Sorrentino opnieuw de nostalgische toer op. Dit keer niet door een ode te maken aan maestro Federico Fellini – zoals bij zijn Oscarwinnaar La grande bellezza – maar door zijn eigen jeugdherinneringen op film te zetten.


The hand of God (© Netflix)
The hand of God (© Netflix)

Hoewel Paolo Sorrentino nooit een filmopleiding genoot, gaat de 51-jarige Napolitaan door het leven als de maestro die in navolging van grootmeester Federico Fellini de statische Italiaanse filmwereld nieuw leven inblies met meesterwerken als La grande bellezza (2013) en series als The young pope (2016). Als scenarist en regisseur heeft Sorrentino immers een persoonlijke stijl ontwikkeld die wordt gekenmerkt door kleurrijke personages, gevatte ironie, lyrische sfeer, etherische beeldcomposities en magische metaforiek


Velen vragen zich echter af hoe hij als jonge wees – Sorrentino was zestien toen hij zijn ouders verloor door een CO-vergiftiging in hun vakantieverblijf – zijn weg naar volwassenheid heeft gevonden. De antwoorden op deze vragen geeft hij in È stata la mano di Dio – zijn nieuwste langspeler die hier uitgebracht wordt als The hand of God. Na negen films was de tijd voor het Fellini-epigoon blijkbaar rijp om zijn jeugdtrauma emotioneel en cinematografisch tot op het bot uit te benen. Niet gek dat Sorrentino hiervoor zijn stilistische grandeur overboord gooit om zo z’n meest persoonlijke en toegankelijke film te maken.



Levendig fresco


Sorrentino neemt je in The hand of God mee naar zijn geboortestad Napels van begin jaren 1980. Daar gidst tiener Fabietto Schisa (overduidelijk Sorrentino’s alter ego) de kijker monter en openhartig rond en introduceert hij zijn overvloedig aanwezige naasten: ouders, broer, zus, ooms, tantes, neven, buren en vrienden. Als leergierige knaap laat hij je mee genieten van de Napolitaanse euforie die losbarst als de transfer van dribbelvirtuoos ‘Santo’ Maradona naar Calcio Napoli officieel wordt bekendgemaakt - de titel verwijst ook naar Maradona, die in de WK-kwartfinale van 1986 een handspeldoelpunt maakte.


The hand of God is een aaneenrijging van de herinneringen die de cineast van zijn introverte tienerjaren heeft

De Netflix-film is een aaneenrijging van de vele herinneringen die de cin