• Ilse Van Baelen

In ‘The story of my wife’ laat een kapitein zekerheden varen

Bijgewerkt op: 6 sep.

On body and soul-filmmaakster Ildikó Enyedi haalde Léa Seydoux en Gijs Naber aan boord voor een romanverfilming die begint met een stoere weddenschap. Oogverblindend en intens verhaalt The story of my wife over een liefde op woelig water.


Léa Seydoux en Gijs Naber in de nieuwe film van de Hongaarse Ildikó Enyedi.
Léa Seydoux en Gijs Naber in de nieuwe film van de Hongaarse Ildikó Enyedi.

Jakob (Gijs Naber), kapitein ter lange omvaart, besluit te trouwen met de eerste vrouw die het café binnenkomt. Dat zegt hij tegen de vriend met wie hij er gewichtig zit te filosoferen over de dingen des levens. Die vrouw is de elegante en lieflijk ogende Lizzy (Léa Seydoux). Ze is als een mooi en geraffineerd geschenk dat moeilijk te openen is. Voorzichtig de verpakking eraf prutsen of hardhandig het cadeaupapier afscheuren? Het haalt niets uit, net als onverschillig zijn. Jakob wordt er gek en achterdochtig van.



Eenvoudiger


Zijn leven op zee is veel eenvoudiger. Hij is een uitstekende kapitein die voor elk probleem een oplossing kan vinden. Maar aan wal verliest hij het noorden wanneer hij beseft dat diezelfde gezonde logica hem niet in staat stelt om zijn vrouw te doorgronden. Het lijkt alsof er op het vasteland heel andere regels gelden dan op zee. Het is allemaal zoveel complexer.


Lizzy en haar wereld belichamen deze complexiteit. Ze is een zonderlinge vrouw met geheimen, die probeert te ontsnappen aan elke vorm van keurslijf. De mannelijke suprematie stelt ze de hele tijd in vraag of wijst ze zelfs af.


Via zijn pogingen om Lizzy te doorgronden probeert deze kapitein ook te ontdekken hoe het vluchtige bestaan op deze aardbol het best te leiden.

De plaatsen waar het verhaal zich afspeelt weerspiegelen de personages. Het geanimeerde en intense leven van Parijs met het lichte en elegante appartement verbeeldt de ongedwongenheid van Lizzy. Hamburg, de machtige en fiere Hanzestad waar hard werk en protestantse waarden belangrijk zijn, komt overeen met Jakob.


De plaatsen waar het verhaal van 'The story of my wife' zich afspeelt weerspiegelen de personages.
De plaatsen waar het verhaal van 'The story of my wife' zich afspeelt weerspiegelen de personages.

Via zijn pogingen om Lizzy te doorgronden probeert hij ook te ontdekken hoe het vluchtige bestaan op deze aardbol het best te leiden. Jakob beseft uiteindelijk dat het leven onmogelijk kan gecontroleerd worden: je aanvaardt en waardeert best de snel voorbijgaande aard ervan.



Tegenpool


De film wordt verteld vanuit het standpunt van Jakob, die zijn oude zekerheden moet laten varen om meer open te worden. Op geen enkel moment kijken we door de ogen van Lizzy naar de dingen. We komen niets te weten over haar verleden, ze blijft ons – en Jakob – op het verkeerde been zetten. Dedin (Louis Garrel) is als diens tegenpool haar elegante, ironische en levendige partner in crime. Om welke ‘crime’ het precies gaat blijft echter onduidelijk.


Deze film van 169 minuten bestaat uit zeven hoofdstukken waarin Jakob telkens de dingen op een andere manier aanpakt.

De schitterende acteerprestaties zijn niet het enige wat The story of my wife zo intens en bijzonder maakt. De film van 169 minuten wordt onderverdeeld in zeven hoofdstukken (die niet zijn overgenomen uit het boek waarop het verhaal zich baseert). Telkens pakt Jakob de dingen op een andere manier aan, zo demonstreren ze. Het zijn momenten die de kijker reeds laten evalueren wat er te zien was en voorbereiden op wat gaat komen.


De levensles die je er samen met Jakob uit trekt is onomstotelijk: ‘whatever will be, will be’. Liefde, passie, drama en avontuur maken deel uit van de ontelbare ingrediënten van het bestaan. Je leeft dus beter intens in het moment en je stelt je best geen vragen.



'The story of my wife' kwam op 27 juli 2022 in de Belgische zalen. In Nederland kwam de film een dag later uit.

 

Genoten van dit artikel? Neem een jaarabonnement op Humbug en ontvang elk kwartaal een oogstrelend magazine in je bus. Zo maak je meteen ook onafhankelijke filmjournalistiek mogelijk.