• Ilse Van Baelen

‘Gagarine’, kroniek van een hoopvolle toekomst

Bijgewerkt op: 22 dec. 2021

In hun langspeeldebuut Gagarine vertellen Fanny Liatard en Jérémy Trouilh het veerkrachtige verhaal van een Parijse gemeenschap die zijn moraal stilaan weer opbouwt terwijl zijn thuis wordt afgebroken. 


Een alternatieve manier om de trap te nemen in 'Gagarine' (© Cineart)
Een alternatieve manier om de trap te nemen in 'Gagarine' (© Cineart)

In 1963 huldigde Sovjet-kosmonaut Yuri Gagarin onder enthousiast gejoel het Gagarine-project in, een hypermoderne woonblok in de Parijse banlieue Ivry-sur-Seine. Vijftig jaar later blijft er bijna niets meer over van deze sociale utopie. De vooruitgangsdroom van weleer is stilaan in een nachtmerrie veranderd waar liften zelden werken en zowel de elektriciteit als de sanitaire installaties te wensen overlaat. Het gebouw moet dus neergehaald worden. 


Die drastische beslissing vormt de start van Gagarine, het magisch-realistische langspeeldebuut van Fanny Liatard en Jérémy Trouilh. De aannemers die zich aan dit gigantische afbraakproject waagden, vroegen enkele jaren terug aan het tweetal om een docu te maken over de inwoners van het gebouw. Het duo dacht er anders over. Na jarenlang gebabbel met de bewoners, rijpte bij hen immers het idee om er een fictiefilm over te maken. Eentje over de 16-jarige Youri die ten koste van alles wil voorkomen dat de thuis van zijn gemeenschap neergehaald wordt. Samen met zijn liefje Diana en zijn vriend Houssam herstelt hij wat hij kan met onderdelen uit een plaatselijke opslagplaats. 


Wanneer de afbraak van het gebouw toch start, is hij de enige (clandestiene) bewoner die overblijft. Met wat de andere bewoners achterlaten, richt hij zijn flat in als een ruimtecapsule. Hij volgt daarbij nauwgezet de instructies die hij op YouTube vindt en de kijker waant zich al snel echt in een ruimteveer uit een SF-film. Net als zijn homoniem Yuri Gagarin, droomt hij van de sterren. Maar eerst moet zijn thuis gered worden…